ΔΥΣΚΟΛΑ ΤΑ ΒΡΑΔΥΑ ΤΗΣ ΑΠΟΥΣΙΑΣ

23-8-2003

ζήτησα στον ύπνο μου να φανώ τίμιος εκεί έξω...και η ευχή μου, φυσικά, δεν έπιασε....
όπως πάντα... παρότι αγαπάω............................

ίσως, αν βρω την άκρη με τους ρυθμούς και τους χρόνους μου, να φερθώ έτσι όπως θα ήθελα, στους φίλους και τους δικούς...και σε εσένα...
και ενώ με ζορίζω να μεταφέρω χαμόγελο στη μοναξιά που εντοπίζω,
δε μου είναι δυνατόν να μη γελάσω με τα όνειρά σου, Φίλε μου, παντοτινέ και μοναδικέ ...
αλλά και έρωτά μου...που ενώ να με σώσεις μπορείς...

εξακολουθείς να με ρισκάρεις, με τις θέσεις και τις πράξεις σου....

γι΄αυτό σού λέω...

άσε με, να πιάσει έστω μία ευχή.....

ΑΝΑΤΡΟΦΗ

ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ Η ΜΑΝΑ ΜΟΥ...



ΜΗΝ ΚΑΝΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΣΟΥ ΚΑΝΟΥΝ.

και...

ΚΑΝΕ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΣΟΥ ΚΑΝΟΥΝ.